تئوری های خستگی تاکنون بر روی نمونه های استوانه ای تحت بارهای خمشی، کشش - فشاری یا پیچشی آزموده شده اند. میدان های تنش پدیده آمده در این نمونه ها، عمدتا یک یا دو بعدی بوده اند. میل موج گیر یا میله پادغلت، یکی از اجزای سیستم تعلیق خودرو است. میل موج گیر در عین داشتن مقطع ساده دایره ای، به دلیل داشتن خمهای متعدد، متحمل میدان تنش سه بعدی است. این قطعه همواره تحت بارگذاری نوسانی خمشی و پیچشی قرار دارد و مهمترین عامل در شکست و تخریب آن پدیده خستگی است. در مقاله کنونی با استفاده از تحلیل اجزای محدود و کد کامپیوتری نوشته شده، به تحلیل خستگی و محاسبه میزان آسیب انباشته در این قطعه بر پایه تئوریهای معتبر اصلاح شده صفحه بحرانی، با قابلیت به کارگیری تنش چند محوره پرداخته شده و مقایسه ای بین نتایج حاصل از این تئوری ها با نتایج حاصل از کار تجربی و آزمون خستگی به کار گرفته شده صورت پذیرفته است.

این مقاله «ناسازگاریِ» «فایده گراییِ» میل در «فلسفه اخلاق» با «لیبرالیزم» او در «فلسفه سیاست» ، تلاش های تِن و دئورکین برای «سازگاری» آن ها و «تمایز» لئوب و درایور برای حل «ناسازگاری» آن دو را واکاوی می کند. این «تمایز» ، میانِ «راه کار اجرایی» و «ملاک» «ارزیابی» ، یا «متافیزیک» و «معرفت شناسیِ» عملِ «درست» ، است. مقاله ، در گامِ پَسین ، «ناسازگاریِ» جدیدی را میان «فلسفه اخلاق» و «فلسفه سیاستِ» میل نشان می دهد. میل ، از آنجا که خود در «فلسفه اخلاق» «پیامدگرا» است ، ظاهراً نمی تواند تمایز «ناپیامدگرایانه ی» «انجام/اجازه آزار» را بپذیرد. همین عدم پذیرش با «اصل آزار» او و تمایز اصلی اش در «فلسفه سیاست» «ناسازگار» است: تمایز میان کارهای «مربوط به خود» و «مربوط به دیگران». این نقدها نشان می دهند سازگار کردن «فایده گرایی» میل با «لیبرالیزم» و «فلسفه اخلاق» او با «فلسفه سیاست»اش ، در چارچوب «سه گانه کلاسیک» (اخلاق فضیلت گرا، وظیفه گرا و فایده گرا) در «اخلاق هنجاری» ، دشوار است. از این رو ، من برای حل این مسئله ، آن سه گانه را با «سه گانه مدرن» (اخلاق حدأقل گرا ، اعتدال گرا و حدأکثرگرا) در «اخلاق هنجاری» ترکیب کردم. بدین ترتیب ، می توان میل را «فایده گرایی منسجم» دانست که «آزادی» را «شرط ضروریِ» «شکوفایی فرد» و «بیشینه سازی خیر» می داند و می کوشد ، با کاهش «شمول» «فایده گرایی» ، گونه ای «چندلایه» و «اعتدال گرایانه» از آن ارائه کند .

در حرکت قسری مفارق (حرکت پرتابه)، بنا به نظر مختار شیخ الرئیس، متحرک در اثر قوه یا میلی که در هنگام تماس با محرک اولیه از آن می گیرد، به حرکت خود ادامه می دهد تا آنجا که این قوه به تدریج از بین برود و حرکت پایان می یابد. هر چند این نظریه در واقع ابتکار فیلوپونوس بوده است، اما با تصحیحاتی که ابن سینا انجام داد، دیدگاه منسوب به او «نظریه میل» نامیده شده است. نظریه ای که از لحاظ تاریخ علم اهمیت دارد. در این مقاله، با مقایسه مفهوم میل با مفاهیم مکانیک نیوتنی، نتیجه گرفته می شود که مفهوم میل با هیچ یک از مفاهیم مکانیک نیوتنی مانند نیرو، انرژی جنبشی، تکانه و یا اینرسی قابل تطبیق نیست.

زمینه و هدف: هیسترکتومی یک عمل جراحی رایج برای برطرف کردن مشکلات خوش خیم ژنیکولوژی می باشند. هر ساله بیش از نیم میلیون زن آمریکایی تحت عمل هیسترکتومی قرار می گیرند. در این مطالعه به دنبال تاثیر هیسترکتومی بر عملکرد جنسی زنان می باشیم.روش بررسی: این مطالعه مقطعی- تحلیلی، بر روی 100 نفر از زنانی انجام شد که حداقل دو سال از عمل جراحی آنها گذشته و معیارهای ورود به مطالعه را داشتند. در ابتدا فرم های اطلاعاتی طی مصاحبه با افراد تکمیل شدند، سپس معاینه صورت گرفت و اطلاعات بیشتر از طریق پرونده بیماران به دست آمد.یافته ها: در این بررسی، بیشترین علت عمل، فیبروم و شایع ترین نوع عمل، توتال ابدومینال هیسترکتومی بود، و اکثرا بدون برداشتن تخمدان انجام شده بود، در 20 درصد افراد مورد مطالعه در مرحله قبل از عمل، میل جنسی وجود نداشت و یا ضعیف بود اما در 80 درصد آنها، میل جنسی متوسط یا قوی بود. پس از جراحی، این میزان در دو گروه به ترتیب به 41% و 59% تغییر یافت لذا بعد از عمل میل جنسی با P=0.001، دفعات نزدیکی با P=0.001 و رضایت جنسی با P=0.013 به طور معنی داری کاهش یافتند. با افزایش سن میل جنسی به صورت معنی داری کاهش یافت (P=0.01). بین برداشتن تخمدان ها و میل جنسی رابطه ای وجود نداشت.نتیجه گیری: عملکرد جنسی بعد از هیسترکتومی کاهش قابل توجهی پیدا می کند، که این کاهش به نوع عمل و برداشتن تخمدان ها بستگی ندارد.

سارتر وجود را به فی نفسه (وجود فاقد آگاهی) و لنفسه (وجود واجد آگاهی یعنی انسان) تقسیم می کند. از نظر او لنفسه یا انسان اگر چه آگاه و آزاد است اما از هیچ تعیین و تبانی برخوردار نیست. به همین دلیل می کوشد تا در عین حفظ لنفسه بودن خود، فی نفسه نیز بشود و از این طریق به تعیین و ثبات دست یابد. بدین ترتیب لنفسه در تلاش است تا فی نفسه - لنفسه شود. اما فی نفسه - لنفسه تعریف سارتر از خداست زیرا خدا هم آگاهی و آزادی وجود لنفسه را دارد و هم از تعیین و ثبات وجود فی نفسه برخوردار است. بنابراین می توانیم بگوییم که انسان در تلاش است تا خدا شود. سارتر معتقد است که همه اعمال انسان در زندگی نشان دهنده میل او به خداشدن است. این میل بنیادین را می توان در میل انسان به تصاحب کردن که شامل میل جنسی، میل به غذا و میل به شناخت می شود و همچنین در میل او به معشوق شدن و جذب دیگری یافت. از سوی دیگر انسان می خواهد توجیهی برای وجود خویش بیابد و تصور می کند که با خدا شدن می تواند به این هدف دست یابد. اما مشکل اینجاست که خدا شدن امکان پذیر نیست زیرا از نظر سارتر مفهوم خدا متناقض و، در نتیجه، وجود او محال است. بنابراین انسان که نمی تواند به آرمانش دست یابد دچار یاس و ناامیدی می شود و به «شور و شوق بیهوده» تبدیل می گردد.